อยากหนีเมือง ไปมองดาว ให้ทั่วฟ้า
posted on 16 Jul 2009 23:54 by illus in poetry
อยากหนีเมือง ไปมองดาว ให้ทั่วฟ้า
เห็นเต็มตา เต็มใจ ได้เต็มที่
เติมความหวัง ความฝัน ให้พอดี
เติมความสุข ความสุนทรีย์ ให้เต็มใจ
-
ดวงดาวเด่นนภาพร่างพราวแสง
เจิดจรัสจำแลงสุกสดใส
กระพริบแล้วกระพริบอีกอยู่ไกลไกล
กลับโลดไล่เล่นแล่นทั่วแผ่นฟ้า
-
อีกฟากหนึ่งซึ่งเป็นสีเทาหม่น
ทุกข์ระคนทนเหงาเฝ้าโหยหา
รอดาวเพียงดวงหนึ่งจะกลับมา
ก่อนวันที่จันทราจะกล้าแรง
-
ติดอยู่ในเมืองที่ไม่เคยหลับ
ไฟนีออนประดาดับยังขับแสง
รถรา คราคร่ำ สวนแซง
ภายในใจยิ่งแห้งแล้งลงทุกที
-
โปรดเถิด ดาวดวงน้อย จงกลับมา
ภาวนา ด้วยหัวใจที่เต้นถี่
ให้ได้พบ คืนวัน อันแสนดี
แม้วันนี้ สายตา เริ่มพร่ามัว
-
ณ เมืองใหญ่มหานคร
มีหนาว มีร้อน มีดีชั่ว
เดี๋ยวมา เดี๋ยวไป ให้หวาดกลัว
กว่าจะรู้สึกตัวก็เริ่มล้า
-
หากแต่...จะกลับไป ยังไม่สาย
ถึงแม้ตัวจะเดียวดายและด้อยค่า
แต่ยังคงไม่สิ้นหวังและศรัทธา
เมื่อแหงนมองที่ปลายฟ้าราตรีกาล
-
ไม่ว่านับดาว...จากหนึ่ง ถึงเท่าไหร่
ดวงดารายังละไมและอ่อนหวาน
หยุดพักบนทางเดินอันเนิ่นนาน
หยุดอยู่ที่คำว่า"บ้านของเรา"