heat UP! 2009

เมื่อวานนี้ขึ้นมาที่น่าน ได้พบรุ่นน้องที่เจอกันที่ค่ายน่านปีที่แล้วโดยบังเอิญ

ผมจำหน้าน้องได้ แต่จำชื่อไม่ได้ ส่วนน้องจำผมไม่ได้เลย แต่ก็ได้ทัก แล้วก็คุยกัน

น้องเรียนวิศวะ โดยอยากได้วิศวะคอม อันดับหนึ่ง แต่ก็แอดมิชชันได้วิศวะทั่วไป

และต้องใช้ความพยายาม 1 ปี ในการทำเกรด เลือกเอกที่้ต้องการ

แล้วตอนนี้ เขาก็ได้เรียนในสิ่งที่ต้องการแล้ว

ถามเขาว่ามันเป็นความใฝ่ฝันตั้งแต่มัธยมปลายแล้วเหรอ

เขาก็บอกว่าใช่

และตอนนี้ เขาก็ทำมันได้แล้ว

และตอนนี้เขายังเป็นแกนนำ(ประธานค่าย) ในการจัดค่ายน่าน

เป็นค่ายสอนหนังสือน้อง จัดช่วงเดือนตุลา กินระยะเวลาสิบวัน

ได้ฟังเรื่องราวแล้วก็รู้สึกว่า น้องเขาเก่งแฮะ มีเพาเวอร์ทำอะไรได้หลายอย่าง

แล้วก็ต้องมามองตัวเองว่า ตอนเราอายุเท่าน้อง เรากำลังทำอะไรอยู่?

และได้ไล่ตามความฝันของตัวเองสำเร็จไปถึงไหนแล้ว

ความฝัน และจุดยืนของแต่ละคนก็ต่างกัน ไม่ได้หมายความว่าทำอย่างน้องถึงจะเรียกว่าประสบความสำเร็จ เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่ง

แต่ในจุดที่เหมือนกัน ความสำเร็จ ความปรารถนาที่ตั้งไว้ จะไปถึงได้ บางทีก็ต้องอาศัยความมุ่งมั่นและพยายาม และอดใจรอคอยอย่างแน่วแน่

และแรงบันดาลใจ ก็เกิดได้ทุกเมื่อ เกิดได้ทุกครั้ง ที่คุณพูดคุยกับทุกคน

ไม่จำกัดวัยวุฒิและคุณวุฒิ

ขึ้นอยู่กับว่า เราจะเก็บไปคิดหรือเปล่า เท่านั้น!





edit @ 2007/08/09 20:28:27