บนถนนสับสนวุ่นวาย
posted on 08 Apr 2007 11:00 by illus in poetryบนถนนสับสนวุ่นวาย
จับจูงมือยังหายพลัดหลง
เขย่งยืนยังได้ไม่มั่นคง
จะนั่งลงคงอยู่ใต้บาทา
เหงื่อกาฬหลั่งไหลไคลย้อย
สายตาละห้อยโหยหา
วูบวูบเป็นลมดมยา
ใบหน้าซีดเซียวทรุดโทรม
ร้อนรนระคนระส่ำ
ฝูงชนกระหน่ำถาโถม
ยัดเยียดเบียดเสียดรานโลม
ฮึกโหมห้ำหั่นนำชัย
ตัวเล็กลีบเพียงมดแดง
คลาแคลงกินแหนงเป็นไฉน
มดมันเรียงแถวกันไป
ทำไมมนุษย์ไม่ยล
แล้วยังรุดรีบเร้าเร่ง
อวดเบ่งเข้าแซงแสยงขน
หลังนาบตีนเหยียบหน้าชน
โกลาหลกลบาทยาตรา
บนถนนคนเดินขวักไขว่
มองไปไม่เห็นข้างหน้า
เหลืออดหมดสิ้นศรัทธา
ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม
edit @ 2007/04/08 12:14:32
เอาไปเปรียบกับมดได้ดีจัง
วิปริตเล้าโลมโถมกระหน่ำ
เฝ้าฝันดั้นด้นทนทำ
ร้องร่ำหาใคร...ไม่มี...
#1 By รัตนาดิศร on 2007-04-08 11:24